Hızlı Erişim


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


Özet


İZMIR KÖRFEZINDE DENIZ JEOFIZIĞI ARAŞTIRMALARI ILE POTANSIYEL YAPAY RESIF ALANLARININ BELIRLENMESI

Yapay resifler en genel tabirle, biyolojik çeşitliliğin az olduğu bölgelerdeki deniz yaşamını hareketlendirmek ve balıkçılığı iyileştirmek amacıyla inşa edilmiş insan yapımı su altı yapılarıdır. Ancak yapay resiflerin ikinci dünya savaşının ardından Japonlar tarafından kullanılmaya başlamasıyla birlikte erozyon önleme, turizm, doğal mercan resiflerinin yeniden arttırılmasına katkıda bulunmak ve hatta bazı hastalıkları tedavi etmek için dahi kullanım amaçları ortaya çıkmıştır. Türkiye'de son 30 yıldır, başta turizm potansiyelini arttırmak, bozulan ekosistemlerin yeniden canlandırılmasını sağlamak ve kontrolsüz balıkçılığın önüne geçmek amacıyla uygun görülen alanlarda yapay resif uygulamaları yapılmaktadır. İzmirde, ilk olarak 1989 yılında Ege Üniversitesi Su ürünleri Fakültesi’nin (EGE-SÜF) tarafından Körfeze 10 adet troleybüsün batırılmasıyla başlanan yapay resif oluşturma çalışmalarına sonraki yıllarda yine Ege Üniversitesi, yerel belediyeler ve balıkçı kooperatiflerinin iş birliği ile devam edilmiştir. 2017 yılında İzmir Körfezinde üç pilot deniz alanında (Maltepe, Urla ve Gülbahçe Körfezi) Dokuz Eylül-3 araştırma gemisiyle yapılan jeolojik ve jeofizik çalışmalar ile gelecekde en ufak negatif ekolojik etkiye sebep vermeyecek uygun yapay resif alanları belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuçta, yapay resiflerin konulabileceği alanlar tespit edilmiş ve deniz turizmi ile birlikte İzmir Körfezi'nin canlı ve cansız aktivitesinin arttırılması için resiflerin önemine işaret edinilmiştir.



Anahtar Kelimeler
İzmir Körfezi, Yapay Resifler, Ekosistem, Deniz Jeolojisi ve Jeofiziği

Kaynakça Bohnsack J.A. & Sutherland, D.L. (1985). Artificial reef research: a review with recommendations for future priorities. Bulletin of Marine Science, 37(1): 11-39. Cirik, Ş. & Neşer, G. (1999). Ülkemiz deniz teknolojisinde yeni bir uygulama alanı: yapay barınaklar. Gemi İnşaatı ve Deniz Teknolojisi Teknik Kongresi, 99: 218-225. Clark S. & Edwards, A.J. (1994). Use of artificial reef structures to rehabilitate reef flats degraded by coral mining in the Maldives. Bulletin of Marine Science 55(2-3): 724-744. Clark S. (2002). Coral reefs. In: Perrow M.R. and A.J. Davy (eds.) 2002. Handbook of Ecological Restoration. Volume 2. Restoration in Practice. University Press, Cambridge, UK: 171-196. Fitzhardinge R.C. & Bailey-Brock, J.H. (1989). Colonization of artificial reef materials by corals and other sessile organisms. Bulletin of Marine Science, 44: 567-579. Grove R.S.& Sonu, C.J. (1985). Fishing reef planning in Japan. In: D’Itri F.M. (ed.) 1985. Artificial reefs: marine and freshwater applications. Lewis Publishing Inc., Chelsea, Michigan, USA: 187-251. Hudson J.H., Robin, D.M., Tilmant, J.T. & Wheaton, J.W. (1990). Building a coral reef in SE Florida: combining technology with aesthetics. Bulletin of Marine Science, 44(2): 1067. Ino T. (1974). Historical review of artificial reef activities in Japan. In: Colunga L. and R. Stone (eds.) 1974. Proceedings: Artificial Reef Conference. Texas A&M University, TAMU-SG-74-103: 21-23. Kaufman L.S. (2006). If you build it, will they come? Toward a concrete basis for coral reef gardening. In: Precht W.F. 2006. Coral Reef Restoration Handbook. CRC Press/Taylor and Francis, Boca Raton, Florida, USA: 119-142. Lök A. (1995). A study on the feasibility of artificial reefs (in Turkish with English abstract). Ph.D thesis. Ege University, Graduate School of Natural and Applied Sciences, 54. Lök A. & Gül B. (2005). İzmir Körfezi Hekim Adası'ndaki Deneysel Amaçlı Yapay Resiflerde Balık Faunasının Değerlendirilmesi. E.U. Journal of Fisheries & Aquatic Science, 22(1-2), 109-114. Mottet M.G. (1985). Enhancement of the marine environment for fisheries and aquaculture in Japan. In: D’Itri F.M. (ed.) 1985. Artificial reefs: marine and freshwater applications. Lewis Publishing Inc., Chelsea, Michigan, USA: 13-112. Randall J.E. (1963). An analysis of fish populations of artificial and natural reefs in the Virgin Islands. Caribbean Journal of Science, 3: 31-47. Schuhmacher H. (1973). Die lichtabhängige Besiedlung von Hafenstützpfeilern durch sessile Tiere und Algen aus dem Korallenriff bei Eilat (Rotes Meer). Helgoländer wissenschaftliche Meeresuntersuchungen, 24(1-4): 307-326. Seaman W., Jr. & Sprague, L.M. (1991). Artificial Habitats for Marine and Freshwater Fisheries. Academic Press, London, UK. 285. Stone R.B. (1985). History of artificial reef use in the United States. In: D’Itri F.M. (ed.) 1985. Artificial reefs: marine and freshwater applications. Lewis Publishing Inc., Chelsea, Michigan, USA: 3-11. Thongtham N. & Chansaang, H. (1999). Influence of surface complexity on coral recruitment at Maiton Island, Phuket, Thailand. Phuket Marine Biology Center Special Publication, 20: 93-100.

Gelişmiş Arama


Duyurular

    ***********************

    mail mail mail mail mail

    Dergimizin Aralık sayısı 

    (25.12.2021)

    yayınlanmıştır.

    mail mail mail mail mail

    mail mail mail mail mail

    25 Mart 2022 tarihinde yayınlanacak sayımız için değerlendirilmek üzere 1 Şubat 2022 tarihine kadar makalenizi sisteme yükleyebilirsiniz!

    mail mail mail mail mail

     



Adres :Göztepe Mah., Beykoz, İstanbul/TURKEY
Telefon : Whatsapp: +90 555 005 92 85 Faks :+90 216 606 32 75
Eposta :info@euroasiajournal.org

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri