Hızlı Erişim


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


Özet


YÜZEYSEL TEMELLİ YAPI GRUBUNDA YAPI ZEMİN ETKİLEŞİMİNİN SONLU ELEMANLAR YÖNTEMİYLE İNCELENMESİ

Bu çalışmada 4 katlı yüzeysel temelli bir yapı grubu ele alınarak, statik ve dinamik etkiler altındaki davranışı, sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak incelenmiştir. İncelenen yapı grubu, zemin iyileştirmeli ve zemin iyileştirmesiz durumları için sistematik bir şekilde; düşey yükler altında statik olarak, iki farklı deprem ivme kaydı etkisinde dinamik olarak analiz edilmiştir. Çalışma alanında yapılan geoteknik incelemeler ve belirlenen zemin parametreleri; yapı gurubunun bulunduğu bölgenin sıvılaşma potansiyeli yüksek ve aşırı deformasyonların oluşabileceği bir zemin olduğunu göstermektedir. Zeminin bu özelliklerine göre, çalışma alanında Darbeli Kırmataş Kolon (DKK) ve Jet Grout (JG) kolonu iyileştirme yöntemlerinin uygulanması öngörülmüştür. Zemin iyileştirmesi uygulanmadan önce yapılan statik analiz çalışmasına göre, düşey yük etkileri altında yapının temel seviyesinde yapısal hasara neden olabilecek önemli düşey deformasyonlar gözlenmiştir. Sayısal analizlere göre zemin iyileştirme yöntemleri olarak, DKK ve JG kolonu yöntemi kullanılması halinde; yapının temel seviyesinde oluşan düşey deformasyonların sırasıyla %30 -%60 oranında azaldığı görülmüştür. Dinamik analizler, DKK ve JG kolonu uygulamaları için, yapının tepe noktasında oluşan yatay yer değiştirmelerin sırasıyla %70-75 ve % 65-75 oranlarında azaldığı görülmüştür. Bu çalışmada önerilen zemin iyileştirme yöntemleri, incelenen yapı grubunda statik veya dinamik yükleme durumlarında oluşabilecek yatay yer değiştirmeleri önemli ölçüde azalttığı tespit edilmiştir.



Anahtar Kelimeler
Sonlu elemanlar metodu;Yapı zemin etkileşimi; Statik analiz; Dinamik analiz

Kaynakça Brinkgreve R. B. J., Yamamuro, A. and Kaliakin, V.N., 2005. Selection of Soil Models and Parameters For Geotechnical Engineering Application, Soil Constitutive Models: Evaluation, Selection, And Calibration. J. American Society Of Civil Engineers,. Vol. 128. Pp. 69–98. Durgunoğlu H.T, Kulaç, F., İkiz, S., Karadayılari T. 1992. Taş kolonlar ile Zemin Islahı Üzerine bir Uygulama , Zemin Mekaniği Ve Temel Mühendisliği Dördüncü Ulusal Kongresi, İTÜ Ishihara, K., 1996. Soil Behaviour In Earthquake Geotechnics, 1rst Ed., Oxford, Claredon Press. Kanmaz, H. 2014. Rijit kolonların farklı zemin ortamlarındaki performansları, İstanbul Kültür Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 95. Knappett, J. A., Haigh, S. K., Madabhushi, S. P. G., 2006. Mechanisms of Failure For Shallow Foundations Under Earthquake Loading, Soil Dynamics and Earthquake Engineering Volume 26, Issues 2–4, P. 91-102. Kusin, C., 2009. Jet grout yöntemi ile iyileştirilen zeminlerin sonlu elemanlar yöntemiyle sayisal analizi, İnşaat Mühendisliği Anabilim Dali, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Adana, 171. Laman, M., 2009. Geogrid Reinforcement On Soft Clay Deposit, TÜBİTAK Scientific Research Project (no. 106M496), Ankara, Turkey, 528 pp. Mitchell, J. K., Cooke, H. G., and Schaeffer, J. A. 1998. Design Considerations in Ground Improvement For Seismic Risk Mitigation, Proc., Geotechnical Earthquake Engineering and Soil Dynamics III, Vol. I, Geotech. Special Pub. No. 75., ASCE, Reston, VA, 580- 613. Mungan, H., 2016. Zeminin Kırmataş Kolonları ile İyileştirilmesi, MSc Thesis, Civil Engineering Department, Graduate School of Natural and Applied Sciences, Istanbul Kültür University, Istanbul, 89. Murru, M., Akinci, A., Falcone, G., Pucci, S., Console, R., and Parsons, T. 2016. M>7 earthquake rupture forecast and time-dependent probability for the sea of Marmara region, Turkey, Journal of Geophysical Research, 121, P:2679-2707. Önalp, A. ve Sert S., 2010. Geoteknik Bilgisi 3 Bina Temelleri, Birsen Yayıncılık, ISBN: 978-975-511-465-1, Istanbul, Turkey. Reilinger, R., et al. 2006. GPS Constraints On Continental Deformation In The Africa-Arabia-Eurasia Continental Collision Zone And Implications For The Dynamics of Plate Interactions, J. Geophys. Res., 111, B05411, doi: 10.1029/ 2005JB004051. Seed, H. B., and Idriss, I. M. 1971. Simplified Procedure For Evaluating Soil Liquefaction Potential, Journal of The Soil Mechanics and Foundations Division, 97(Sm9), pp.1249-1273. Seed, H. B., 1969. Design Problems in Soil Liquefaction, Journal of Geotechnical Eng. 113 (8), 827-845. Selçuk L., 2009. Zemin sıvılaşmasına karşı optimum taş kolon tasarımının sonlu elemanlar yöntemi ile modellenmesi, Ankara Üniversitesi Doktora Tezi Ankara, 164. Stewart, J. P., Seed, R. B., and Fenves, G. L., 1999. Seismic soil-structure interaction in Buildings. II: Empirical findings, J. Geotech. & Geoenv. Eng., ASCE, 125 (1), pp.38-48. Stein, R.S, , Barka, A.A., and Dieterich, J. H. 1997. Progressive Failure On The North Anatolian Fault Since 1939 By Earthquake Stress Triggering, Geophysical Journal International, Volume 128, Issue 3 Pp. 594–604., http://www.geneseo.edu, North Anatolian Fault Line Map. Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği, (2018). Yayın Tarihi: 18.03.2018, Resmi Gazete No.:30364

Gelişmiş Arama


Duyurular

    ***********************

    DEĞERLİ BİLİM 

    İNSANLARI!

    mail mail mail mail mail

    Dergimizin Kasım sayısı 

    (25.11.2021)

    yayınlanmıştır.

    mail mail mail mail mail

    DEĞERLİ BİLİM 

    İNSANLARI!

    mail mail mail mail mail

    Dergimizin

    Aralık Sayısı 

    İçin Makalenizi  

    Sisteme Yükleyebilirsiniz.

    mail mail mail mail mail

     



Adres :Göztepe Mah., Beykoz, İstanbul/TURKEY
Telefon : Whatsapp: +90 555 005 92 85 Faks :+90 216 606 32 75
Eposta :info@euroasiajournal.org

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri