Hızlı Erişim


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


Özet


YEREL BİBER ÇEŞİDİ: GAZİANTEP BİBERİ

Biber Türkiye’de olduğu gibi tüm dünyada tüketimi fazla olan sebze türleri arasında önemli bir yere sahiptir. Biberin açık alan veya örtü altında olmak üzere yetiştiriciliği yapılmaktadır. Dünyada biber üretiminde toplam 709 150 ha alanda 16 023 500 ton biber üretimiyle Çin ilk sırayı alırken; 136 132 ha alanda 2.379 736 ton üretimiyle Meksika ikinci sıradadır. Türkiye ise 2 072 132 ton biber üretimini 96 000 ha alanda gerçekleştirmektedir. Bu değerle dünyadaki toplam biber üretiminin %6’sını karşılamaktadır. TÜİK, (2018) verilerine göre toplam kırmızıbiber üretim miktarı 179 264 ton olup bunun yaklaşık %35.28 Ş.urfa, %30.62’sını G.antep, Kilis %16.45, K.maraş %9.82 ile Hatay %1.94 gelmektedir. Ülkemizin sebze yetiştiriciliğine uygun iklim yapısının olması, özellikle bölgelerdeki iklim farklılığı çok sayıda biber genotip ve tiplerin oluşmasını sağlamıştır. Gaziantep (GB) biberinin kendine has tat ve aroması, zengin besin içeriğinin olması ve bölge halkı tarafından çok talep görmesi nedeniyle yörede yoğun olarak üretilmekte ve yöre dışındaki pazarlara da biber gönderilmektedir. Kurutmalık biber de yerel tiplerden oluşmakta ve özellikle pul biber yapımında buna bağlı çeşitli şekillerde (salçalık, sanayilik, kurutmalık vb.) kullanımı bu ürünlerin bölge dışına pazarlanarak bölge ekonomisine ayrı bir katkı sağlamaktadır. Islah edilmiş bir örnek çeşitlerin, popülasyon formundaki yerli çeşitlerin yerine geçmesi, çiftçinin istediği kadar verim elde edememesi, popülasyondan dolayı verim ortalamaları düşük olması, bölgeye yeni çeşitlerin girmesiyle eski çeşitler veya popülasyonlar kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya olması, yöre biberinin varlığını günümüze kadar sürdürebilmiş olması bu materyalin tüm biyotik ve abiyotik stres faktörlerine dayanıklı olabileceğini de göstermiştir. GB yerel biber tiplerinin yüksek sıcağa ve kurağa dayanım başta olmak üzere birçok özelliğe ve yöreye gerçekten çok iyi uyum sağlamış olması bölge ve çevresinde sevilerek tüketilmesine ve bu bitkisel materyalin değerlendirilmesine olanak sağlamaktadır. Özellikle yerli çeşitlerde ve ticari bakımdan önemli sebze türleri üzerine çalışmalar yapılması gerekmektedir. Bu nedenle bu gibi genotiplerin korunması ve ıslahı önemli bir zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır. Böylelikle gen kaynaklarımızın zenginleşmesi ile ülkemizde büyük eksikliği bulunan yerli çeşitlerin üretiminin artışına ciddi katkı sağlayacağı düşünülmektedir.



Anahtar Kelimeler
Anahtar Kelimeler: Gaziantep, Sanayilik, Salçalık, Kurutmalık, Biyotik Abiyotik Stres

Kaynakça KAYNAKLAR Bozkurt, H., Erkmen, O., 2005. ‘’Effect of salt, starter culture and production techniques on the quality of hot pepper paste’’. Journal of Food Engineering :69, 473-479. Bozokalfa M. K. 2009.‘’Bazı Yerli Biber Genotiplerinin Karakterizasyonu ve Sanayiye Uygunluklarının Belirlenmesi Üzerinde Araştırmalar’’. Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Doktora Tezi. 201.0103. FAO, 2014. http://faostat.fao.org/site/567/DesktopDefault.aspx?PagelD=567 ancor Engin,G., Havva, K., ‘’Ülkesel Açıkta Sebze Yetiştiriciliği Araştırmaları Projesi Biber Araştırmaları’’ Ülkesel Proje Kod No:81 A080100 1991 Yılı Gelişme Raporu Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü 1991. Greenleaf, W.H., 1986. ‘’Pepper Breeding. Breeding Vegetable Crops’’. A.V.I., 67-127. Kaur Ch., Kapoor H.C., 2001. ‘’Antioxidants in fruits and vegetables-the millennium’s health’’. Int. J. Food Sci. Tech. 36,703-725. Okur, M.M., 2011. ‘’Biber Salçası Üretiminde ve Sonrasında Sorun Oluşturan Mikroorganizmaların Tespit Edilmesi ve bu Sorunların Giderilme Yöntemlerinin Belirlenmesi’’, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Isparta,s: 44. Özalp, R., Çelik, İ., Eren, A. 2014. ‘’Ülkemizde sebze tohumculuğunda yaşanan gelişmeler (2002-2013). 5. Uluslararası Katılımlı Tohumculuk Kongresi’’, Diyarbakır, Cilt 1: 261-267. Özalp, R., Çelik, İ. ve Coşkun, A. 2011. ‘’Turşuluk Süs Biberi Aday Çeşitlerinin Verim ve Verim Bileşenlerinin İncelenmesi’’. IV. Tohumculuk Kongresi Bildiri Kitabı-I. Sözlü Bildiri. Ondokuz Mayıs Ün. Zir. Fak. 14-17 Haziran 2011. Samsun. S:43-48. Özalp, R., 2008. Türkiye’de Biber Üretimi ve Biber Tohumculuğunun Durumu. VII. Sebze Tarımı Sempozyumu. 26-29 Ağustos 2008. Yalova. 250-255. Pirinç, V., Pakyürek, A. Y., 2004. A Study on Comparison of Eggplant Population with Their Selfing Lines. International Journal of Agriculture & Biology. 5, 874-876. TÜİK; 2019 yılı Türkiye İstatistik Kurumu verileri Vesselinov, E., L. Krasteva And D. Popova., 1982. ‘’Pepper introduction and breeding in Bulgaria. Capsicum Newsletter’’. 1( 1982) 72-75-76. Vural, H., Eşiyok, D. ve Duman, İ., 2000.’’Kültür Sebzeleri (Sebze Yetiştirme)’’. Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü Bornova, İzmir.

Gelişmiş Arama


Duyurular

    ***********************

    DEĞERLİ BİLİM 

    İNSANLARI!

    mail mail mail mail mail

    Dergimizin Eylül sayısı 

    (25.09.2020)

    yayınlanmıştır.

    mail mail mail mail mail

    DEĞERLİ BİLİM 

    İNSANLARI!

    mail mail mail mail mail

    Dergimizin

    Kasım Sayısı 

    İçin Makalenizi  

    Sisteme Yükleyebilirsiniz.

    mail mail mail mail mail

     



Adres :Göztepe Mah., Beykoz, İstanbul/TURKEY
Telefon :+90 555 005 92 85 Faks :+90 216 606 32 75
Eposta :info@euroasiajournal.org

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri